Większość komputerów używa fontów (zestawu znaków ANSI) zawierających maksimum 256 znaków. Pierwsze 128 znaków (znaki ASCII) to znaki interpunkcji, liczby oraz wielkie i małe litery, wśród nich znajdują się także znaki kontrolne (znaki od 1 do 32). W USA, Kanadzie, Wielkiej Brytanii oraz innych anglojęzycznych krajach pozostałe 128 znaków (znaki ekranowe) to dodatkowe znaki interpunkcji, symbole oraz duża liczba akcentów (á, ç, e, n, ô, ü...).
W krajach w których alfabet zawiera dodatkowe znaki (Polska, Grecja, Rosja, i wiele innych), grupa pozostałych 128 znaków jest inna niż znaki stosowane w krajach anglojęzycznych i odpowiada znakom używanym w danym kraju.
ISO-8859-1 także znane jako Latin-1 jest standardem definiującym 8-bitowy zestaw - 256 znaków, który rozszerza kody ASCII i jest prawdopodobnie najczęściej używanym zestawem znaków na świecie. Z powodu tej popularności, pierwsze 256 znaków z systemu Unicode odpowiada dokładnie znakom z Latin-1. Pierwsze 128 znaków z Latin-1 odpowiada znakom ASCII, z czego znaki od 1 do 32 to znaki kontrolne. Należą do nich także znaki od 0x80=128 do 0x9f=159.
Problem ze znakami charakterystycznymi dla danego kraju pojawia się przy przesyłaniu tekstu, załączników, przy wyświetlaniu stron internetowych, itp. Podobne problemy stwarza przenoszenie dokumentów pomiędzy różnymi systemami operacyjnymi jak: DOS, Windows, Mac OS i UNIX.
Rozwiązaniem tego problemu jest zastąpienie 8-bitowego systemu fontów z ich limitem 256 znaków, gdzie ten sam numer znaku może oznaczać inny znak w różnych alfabetach, i przejście do systemu, który przydziela unikatowy numer dla każdego znaku we wszystkich podstawowych językach świata. System taki został nazwany Unicode. W zamierzeniu ma on być używany we wszystkich systemach operacyjnych, nie tylko Windowsach. Zawiera on m.in. Chińskie, Japońskie i Koreańskie znaki alfabetu. Unicode jest obsługiwany przez Windows, począwszy od jego wersji 95, przez system Mac OS od Mac OS 8.5. Unicode jest często nazywany jako 16-bitowy system, który pozwala na użycie 65.536 znaków jednak jego rozszerzenie o kolejne 16-bitów pozwoliłoby potencjalnie na użycie ponad miliona unikalnych znaków.
Aktualna wersja Unicode (3.1) przydziela unikatowy numer dla 94.140 znaków. Poprzednia wersja (3.0) zawierała 49,194 znaków i została uznana jako rekomendowana dla standardu HTML 4.0.
